Myrra var svo yndisleg að "hjálpa" mér í jóganu í morgun.  Hún sá greinilega að ég átti eitthvað erfitt með þetta og vildi endilega vera með og styðja mig.

Takk fyrir hjálpina Myrra mín.  Aftur í fyrramálið!..... ;)

"Hvers vegna?  Hvers vegna slær fölva á það sem okkur þótti fallegt, eftir á, þegar við komumst að því að á bak við fegurðina fólst óhugnanlegur sannleikur?  Hvers vegna blikna minningar um margra ára hjónabandssælu, þegar við fáum að vita að makinn hafi allan tímann verið okkur ótrúr?  Er það vegna þess að maður er ekki fær um að njóta hamingjunnar við slíkar aðstæður?  En maður var hamingjusamur!  Stundum leyfir endurminningin ekki hamingjunni að njóta sannmælis, vegna þess eins að endalokin voru sársaukafull.  Er ástæðan sú að hamingjan sé einskis virði nema hún vari að eilífu?  Getur verið að það sem endar á sársaukafullan hátt hafi meðan á því stóð valdið okkur sársauka, án þess að við gerðum okkur grein fyrir því?  En hvers konar sársauki er það sem er ómeðvitaður og við finnum ekki fyrir?"

Síðasta helgi var yndisleg.  Ég, mamma og pabbi renndum suður í nafnaveislu Huga og Óskardóttur.  Nokkrar myndir sem lýsa stemningunni betur en nokkur orð.

     Anna Soffía (móðir Óskar), mamma og Hugi á fullu að 

undirbúa hina mögnuðu veislu.  

                Ég var óttalega feimin fyrst að fá hana í fangið, en átti 

síðan bágt með að láta hana frá mér.  

Ljúft að kúra í fanginu hjá afa.  Vargur kallinn aftur á 

móti flúði út, en vildi nú samt ekki alveg yfirgefa partýið 

og fylgdist vel með úr fjarlægð.

Stoltir foreldrar.  Hún heitir Álfrún, ég segi ÁLFRÚN!  

Takk fyrir mig elsku Hugi, Ósk, Anna Soffía....og Álfrún:)

Eftir leiðinleg veikindi kvaddi hann Keli okkar þennan blessaða heim í dag.  Við eigum eftir að sakna hans mikið, en þó sérstaklega besta vinkona hans, hún Anna Guðný.  Nokkrar myndir af kappanum:)

Nýkominn á heimilið og allt svo spennandi.

       

                               Lúlla hjá bestu vinkonu minni.

Vertu nú fljót í baði og komdu svo að leika. 

Bestu vinir.

Nú fara klukkurnar bráðum að hringa blessaða dýrðina inn og svona flestir væntanlega komnir í jóladressið eða svona um það bil að smeygja sér í það, sósur að fæðast og rauðvín að anda....(dæs)

Gleðilega hátíð kæru vinir nær og fjær  

Pabbi ræsti kl.6:30, fórum í sund í yndislegu veðri og svömluðum svolítið.  Komum heim og fengum okkur þessa venjulegu "morgun-heilsu-bombu" sem tekin er í þessari röð: lýsi, omega 3, gúlsopi af krækiberjasaft (heimagerðri, að sjálfsögðu), hafragrautur með hveitiklíð og rúsínum og svo í lokin góður kaffisopi.  Alveg hreint fyrirtaks byrjun á hvaða fallega degi sem er.  Ég er alveg hræðileg reglumanneskja og líður best þegar byrjunin á deginum er sem líkust þessu.  Þá virðist ég (og  meltingin!) geta tekið við öllum fjandanum seinna á deginum, sem verður að teljast mjög hentugt, sérstaklega núna í þessum síðasta mánuði ársins (segir Hildur og stingur upp í sig konfektmola).  

 

  

Þetta er hún Myrra.  Kela kisa bíður það erfiða verkefni að löðrunga hana til að hún "hundskist" til að sýna honum tilhlýðilega virðingu á heimilinu.   Ég öfunda hann ekki....og hana reyndar ekki heldur!

Hann Keli karlinn er ekki alveg sáttur þessa dagana.  Í konungsríki hans leynist mjög svo hávaðasamur gestur sem stöðugt vill leika og hamast.  Kisi lætur sig nú samt hafa það (ennþá allavega) og erum við hin hérna dauðfegin á meðan, krossum alla fingur og tær;)

Ég bý með þessu fólki!  Ætti ég að hafa áhyggjur? ;)

     

Ég skrapp í stutta fjallgöngu í gær og varð Vindbelgur við Mývatn fyrir valinu.  Alveg yndislegt veður, en eitthvað voru íbúarnir við vatnið að pirra mig ...þið vitið, þessir með vængina.  Fyrst varð ég voðalega pirruð, blótaði þeim í sand og ösku og steig mjög sérstakan anti-flugudans þarna í fjallshlíðinni.  En svo ákvað ég bara að setjast niður og rabba aðeins við þær á vinalegum nótum.  Það gengur yfirleitt með mannfólkið og hvers vegna ekki að prófa svolítið fluguspjall?  Til að gera langa sögu stutta segi ég bara að við skulum ekki vanmeta þessi litlu grey sem hanga þarna í loftinu. 

Og það get ég sagt ykkur að það var fróðari kona sem kom niður af fjallinu en sú sem fór upp.  

 

Ég veit! ... ég hef engan veginn verið nógu dugleg hér í blogginu.  Ein af mörgum ástæðum fyrir bloggleti minni er t.d. þessi leikur hér fyrir neðan.  Mæli með að þið prófið hann, ótrúlega ánetjandi ekki satt?

Anna Soffía tók smá "forskot á sæluna" á þriðjudagskvöldinu, "bara svona aðeins að prófa"! Þarna sitja þau, hún og pönnukökuspaðinn, bæði búin á því.

En í gær var svo sett í fluggírinn og svei mér þá ég held ég verði nú bara að segja að hún Anna Soffía mín er ein sú alduglegasta og vinnuglaðasta manneskja sem ég hef kynnst um ævina....og þrjósk, maður lifandi.  Síðustu "klukkutímana" var hún orðin svo þreytt í höndunum að hún varla gat haldið á sköfunni....en að hætta? Ó NEI!!!

Pönnukökuspaðarnir hafa heldur betur staðið fyrir sínu, en þeir hafa núna fengið verðskuldaða hvíld  og munu fá allsherjar "make over" eftir þetta afrek.  Þrefalt húrra fyrir þeim: hipp hipp húrra húrra húrraaaaa...

Þokan hefur pakkað okkur inn hér í Húsavíkinni í dag.  Eins og mjúkt teppi leggst hún yfir og passar allt og alla, það finnst Austifirðingnum notalegt.  Ekki verra að hlusta á hana K.D.Lang á nýjasta disknum hennar "Watershed", gerist varla betra.  Set inn "skársta" myndbandið sem ég fann á You Tube, bara svona til að leyfa ykkur að heyra snilldina, en svo er bara að fara í 12 Tóna eða Tónspil og kaupa gripinn.